Spódnica pochodzi ze środkowego wschodu, gdzie była noszona, aby chronić kobiety przed piaskiem. Następnie została przyjęta przez rodzinę królewską w Indiach i stała się symbolem bogactwa, władzy i piękna. Była również kojarzona z płodnością i seksualną pożądliwością. Spódnica rozprzestrzeniła się w Azji i Afryce wraz z migracją plemion koczowniczych, a następnie została wprowadzona do Europy przez islamską Hiszpanię. Maurowie, którzy w tamtym czasie stanowili dużą część hiszpańskiej armii, przynieśli spódnicę do południowej Europy podczas inwazji na Półwysep Iberyjski. Odnieśli tak duży sukces, że utrzymali kontrolę nad dużą jego częścią przez prawie 800 lat, zanim zostali wyparci pod koniec XV wieku. Kilka dekad później, po odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba, europejscy koloniści, którzy się tam osiedlili, przywieźli ze sobą spódnicę. Kiedy hiszpańscy osadnicy po raz pierwszy przybyli do dzisiejszego miasta Meksyk w 1519 roku, hiszpańskie damy nosiły falbaniaste spódnice zwane fajas (po hiszpańsku bandaż). W 1540 roku ten sam styl dotarł do Nowej Hiszpanii (dzisiejszy Meksyk), gdzie został nazwany faja de doña María de Mendoza (opaska pani Marii de Mendoza) lub po prostu faja (opaska). Styl ten był uważany za bardzo modny w całej kolonialnej Ameryce Łacińskiej. Więcej na: stylishbasket.pl
